Namysłowskie Centrum Zdrowia Szpital - Namysłów

Natalia

Dziękuję panią Pielęgniarkom z oddziału urologicznego za ich niezwykłą opiekę, empatię i profesjonalizm. To prawdziwe pielęgniarki z powołania – serdeczne, życzliwe i zawsze gotowe nieść pomoc.

W czasie mojego pobytu w listopadzie czułam się zaopiekowana i bezpieczna. Panie pielęgniarki były nie tylko kompetentne i zaangażowane, ale również uśmiechnięte i otwarte na potrzeby pacjenta. Zawsze można było liczyć na ich wsparcie, życzliwe słowo i szybkie działanie. Mam porównanie z innymi placówkami, gdzie niestety często spotykałam się z chłodnym, zdystansowanym podejściem – tam człowiek bał się odezwać, by nie zostać skrytykowanym. Tu było zupełnie inaczej.
Oddział urologiczny może być dumny z takiego zespołu – to właśnie takie pielęgniarki budują zaufanie do systemu ochrony zdrowia.
Miłym zaskoczeniem było też jedzenie – posiłki były duże, smaczne i świeże.

Anna B.

Jestem mocno rozczarowana sposobem pracy Państwowej Placówki jaką jest Namysłowskie Centrum Zdrowia. Mam wyznaczonym termin operacji, który jest za kilka tygodni, a dochodzą do mnie informacje, że operacja się nie odbędzie. I uwaga! Te informacje nie pochodzą ze szpitala, czyli z miejsca, które powinno mnie o tym poinformować. Nie ma konkretnych informacji, nikt nic nie wie, albo wie...i każdy mówi co innego .My pacjenci jesteśmy ludźmi, oczekujemy godnego traktowania. Każda z nas podporządkowała życie, pracę, obowiązki pod tą operację. Zaplanowała opiekę dla dzieci, wzięła wolne w pracy. To są jakieś żarty. Mało śmieszne. Dlaczego ludzie, którzy mają pomagać innym traktują nas w ten sposób. Jedyną osobą, która wykazała się maksimum empatii, życzliwości i poczucia zaopiekowania okazała się Pani Dr Monika Pfhanhauser...która już tam nie pracuje...

Karolina Z.

Z głębokim rozczarowaniem i rosnącym oburzeniem przyglądam się sytuacji, jaka dotyczy pacjentek oczekujących na zaplanowane operacje — w tym również mojej, która miała się odbyć październiku.

Dziesiątki jak nie setki kobiet, które przez miesiące przygotowywały się do zabiegu, zmieniały plany rodzinne, brały urlopy w pracy, organizowały opiekę nad dziećmi i przygotowywały się psychicznie do poważnej operacji, są dziś pozostawione bez konkretnej informacji, bez wsparcia, z odwołanym terminem na kilka dni przed zabiegiem.

Zamiast przejrzystej, empatycznej komunikacji — mamy chaos. Brakuje jakiejkolwiek spójnej informacji na temat sytuacji dr Moniki, wokół której narasta atmosfera niepewności i plotek, a nie faktów. To niedopuszczalne, że pacjentki muszą szukać odpowiedzi… na Facebooku.

Szpital, jako instytucja publiczna i odpowiedzialna za zdrowie i dobro pacjentek, ma obowiązek transparentnej komunikacji. Tymczasem jedyną osobą, która wykazywała realną troskę, empatię i zaangażowanie — jak się dowiadujemy — nie pracuje już w placówce.

Nie jesteśmy numerkami w systemie. Jesteśmy kobietami, matkami, córkami, które pokładały w tej operacji nadzieję na zdrowie, sprawność i godne funkcjonowanie. Traktowanie nas w taki sposób budzi mój sprzeciw i apeluję: zacznijcie z nami rozmawiać. W sposób odpowiedzialny, szczery i ludzki!

Justyna G.

Jestem głęboko rozczarowana funkcjonowaniem tego szpitala. Placówka masowo odwołuje zaplanowane operacje na oddziale Chirurgii ogólnej, nie informując wcześniej pacjentek, co powoduje ogromny stres i dezorganizację życia. Brakuje jakiejkolwiek empatii, komunikacja z personelem jest na bieżąco, natomiast uzyskanie rzetelnej informacji graniczy z cudem. W niektórych przypadkach można wręcz mówić o celowym wprowadzaniu w błąd – pojawiają się sprzeczne komunikaty, unikanie odpowiedzialności, a nawet jawne kłamstwa. Takie działania są niedopuszczalne w placówce ochrony zdrowia. Odeszli kluczowi chirurdzy dr Monika Pfanhauser i dr Jerzy Ceglecki i operacje planowane zostały odwołane, pozostawiając pacjenta z przysłowiową „ręką w nocniku”.
Oczekuję wyjaśnień oraz konkretnych zmian począwszy od Zarządu i Ordynatora, aby ulepszyć zarządzanie szpitalem i traktowanie pacjentów.

Karolina Z.

Chciałabym wyrazić swoje niezadowolenie z organizacji i komunikacji ze strony szpitala chirurgii ogólnej. Moja operacja została zaplanowana na październik i od dłuższego czasu dostosowuję do niej całe swoje życie zarówno zawodowe, jak i prywatne. Niestety, mimo wcześniejszych zapewnień, szpital nie udziela żadnych konkretnych informacji. Na telefon odpowiada się wymijająco, nikt nie potrafi jasno powiedzieć, czy termin się utrzyma, czy nie — wszystko pozostaje w zawieszeniu.W moim przypadku wiąże się to z ogromną logistyką — musiałam zorganizować opiekę nad dziećmi na czas pobytu w szpitalu oraz zapewnić sobie pomoc po operacji. Obietnice, które padają w rozmowach, nie są dotrzymywane, a każdy kontakt kończy się tylko większą frustracją.Mam nadzieję, że szpital weźmie odpowiedzialność za sytuację i poprawi sposób, w jaki komunikuje się z pacjentami.

Sonia M.

Po odejściu dr Moniki oddział chirurgii niestety bardzo się zmienił — niestety, na niekorzyść. Brakuje już tej empatii, zaangażowania i profesjonalizmu, które wcześniej były standardem. Pacjent przestał być traktowany jak człowiek, a zaczął być traktowany jak “problem do ogarnięcia”. Atmosfera na oddziale jest napięta, podejście personelu — chłodne i zdystansowane, a decyzje, które zapadają, budzą więcej obaw niż zaufania.

Na ogromny plus zasługują nadal pielęgniarki to dla nich jedna gwiazdka — kompetentne, życzliwe i zaangażowane mimo trudnych warunków. Panie z rejestracji również — zawsze pomocne i cierpliwe nawet w chaosie, dla nich druga gwiazdka. Ale jak to mówią — ryba psuje się od głowy. Zespół się stara, ale bez właściwego przywództwa to jak walka z wiatrakami.

Nie polecam. A szkoda, bo kiedyś oddział był wzorem, dziś jest tylko jego smutnym wspomnieniem.

Klaudia K.

Trzy miesiące temu byłam pacjentką na oddziale chirurgii. Pielęgniarki przekochane, zawsze służyły pomocą, bardzo ludzkie podejście do pacjenta. Pani dr Pfanhauser oraz dr Ceglecki świetni specjaliści. Jedzenie bardzo dobre. W szpitalu czysto mimo remontu. Jedynie ordynator oddziału chirurgii mało sympatyczny, opryskliwy dla pacjentek, traktujący z góry. W lipcu miałam mieć drugą operacje, ponieważ przy pierwszej nie wszystko poszło zgodnie z planem. Niestety przez dezorganizację ordynatora Dr Suzanowicza zostałam na lodzie. Z tego co mi wiadomo to wiele innych pacjentów również.

Gabrysia M.

Chciałabym podziękować całemu personelowi szpitala za wyjątkową opiekę, jaką otrzymałam. Już od pierwszych chwil czułam, że jestem w dobrych rękach – mimo ogromnych obaw przed pierwszym zabiegiem, zostałam otoczona troską, profesjonalizmem i... uśmiechem!
Panowała miła atmosfera, a personel nie tylko wykazywał się ogromną wiedzą i doświadczeniem, ale też potrafił rozładować napięcie poczuciem humoru. Dzięki temu nawet najtrudniejsze chwile stawały się łatwiejsze do zniesienia.